Water wolken
Vannacht ben ik onder jouw handen door gevlogen
tot aan het licht van de maan
En terwijl ik dreef op water wolken
blieek alles zo vanzelf te gaan
Er was geen vroeger en geen later
Geen geruis meer van de taal
De stille schaduw op de muur
vertelde ons een nieuw verhaal
Vannacht ben ik onder jouw handen door gevlogen
Naar de hemel
hoog boven de zoute zee
En terwijl de wind mij zachtjes streelde
Nam hij alles wat er ooit gebeurde
zomaar zachtjes met zich mee
(N.J. Murre, 2010)